ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ αυτά που καταστρέφουν την ζωή μας και το όνειρό μας!
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΡΩΝΕ ΤΑ ΣΩΘΙΚΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ την οικονομική κατάσταση στην οποία μας έχουν φέρει.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ την κομματικοποίηση της ζωής μας.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ την ανεργία που αιωρείται γύρω μου.
...ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ την φτώχεια του διπλανού μου, του φίλου μου, της οικογένειας μου.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που με πότισαν από μικρό παιδί.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ την γκλαμουριά των καναλιών ότι όλα πάνε καλά.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ την γοητεία των μεγαλοδημοσιογράφων για να με πείσουν ότι δεν ακούω και δεν βλέπω καλά.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ τους μεγαλοσυνδικαλιστάδες που κατέστρεψαν το όνειρο μου
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ τους βουλευτές που με γέμισαν με θεωρίες ήθους .
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση, τα μικρά και μεγάλα κόμματα που στήριξαν την διαφθορά.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ τους κουκουλουφόρους,τους αναρχικούς, τους ακροδεξιούς, τους αριστερούς, τους δεξιούς , τους κεντρώους, τους πάνω και κάτω.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ να χτίζει ο λαός και όλοι εσείς να το γκρεμίζετε.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΑΣ.
ΘΕΛΩ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΠΙΣΩ!!
ΚΑΙ ΕΙΣΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ......!!
Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ!
Σου στέλνω αυτή την επιστολή γιατί νοιώθω πως είσαι κι εσύ σαν και μένα. Μπορεί να είσαι ένας από τους αγανακτισμένους που βγαίνουν καθημερινά στις πλατείες. Ή μπορεί να θέλεις να βγεις στις πλατείες, αλλά κάτι σε κρατάει και μένεις στο σπίτι σου ή στις καρέκλες κάποιας καφετέριας. Από όποια πλευρά κι αν είσαι, να ξέρεις πως έχουμε και οι δύο δίκιο. Να ξέρεις πως κι εγώ νοιώθω πως δεν ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ γι αυτό που κάνουν στους συμπατριώτες μου, στους φίλους μου, στην οικογένειά μου, σε μένα. Να ξέρεις ότι κι εγώ είναι στιγμές που νοιώθω αγανάκτηση με τους αγανακτισμένους, να ξέρεις ότι κι εγώ θέλω να γυρίσω την πλάτη μου σε αυτό το κίνημα που μεταλλάσσεται σε κάτι το άγριο, το επικίνδυνο.
Η αγανάκτηση δεν έχει χρώμα, δεν έχει ηλικία, δεν έχει επαγγελματική ιδιότητα , δεν έχει τίποτα από όλα αυτά που μέχρι χθες μας χώριζαν. Η αγανάκτηση είναι μία εσωτερική πίεση που θέλει να βγει προς τα έξω, να φωνάξει, να εκφραστεί, να οργιάσει. Κι εγώ νοιώθω έτσι. Κι εγώ. Κι εγώ φοβάμαι για το μέλλον μου, κι εγώ φοβάμαι πως δεν έχω μέλλον. Κι εγώ φοβάμαι πως το κίνημα άρχισε να χάνει την πρώτη του γλύκα, τον πρώτο του ενθουσιασμό.
Βλέπω διαφωνίες, όπως βλέπεις κι εσύ και νοιώθω πως χανόμαστε. Βλέπω συγκρούσεις με πολιτικούς, όπως βλέπεις κι εσύ και νοιώθω πως χανόμαστε. Βλέπω και νοιώθω αυτά που βλέπεις κι εσύ.
Βλέπω όμως και νοιώθω πως έχω μόνο εσένα. Κι εσύ έχεις μόνο εμένα. Οι δυο μας κάνουμε μία μικρή ομάδα. Ένα κρίκο μιας αλυσίδας που μπορούμε να την μεγαλώσουμε. Προς την μία πλευρά, της απαξίωσης, του φόβου, της απραξίας ή προς την άλλη, ένα κρίκο μιας δύναμης, ενός ποταμιού, μιας οργής.
Σκέφτομαι να μπούμε μαζί στην πρώτη επιλογή, στην αλυσίδα της σιωπής, της απραξίας και μαζί να δώσουμε την ηρεμία και την ελευθερία σε αυτούς που εγώ και εσύ ψηφίσαμε. Να τους δώσουμε την άδεια να μας πάνε στον δρόμο που έχουνε επιλέξει εδώ και καιρό. Για ένα μέλλον των παιδιών μας που αυτοί μόνο γνωρίζουν. Τι λες;
Αλλά σκέφτομαι και την άλλη επιλογή. Της οργής, της αγανάκτησης, της ανυπακοής, της επιλογής του μέλλοντος μας. Να μην τους αφήσουμε να μας πάνε όπου θέλουνε αλλά όπου θέλουμε εμείς, οι πολλοί, εγώ, εσύ, όλοι μας. Να μην ζω με το φόβο της ανεργίας και της φτώχειας. Τι λες;
Αλλά όλα τα παραπάνω θέλω να τα αποφασίσουμε μαζί. Βλέπεις εγώ σε εμπιστεύομαι, βλέπεις ότι εγώ έχω μόνο εσένα για να συζητήσω. Βλέπεις ότι εγώ μοιάζω με σένα, είμαι σαν εσένα. Έχουμε τον ίδιο πόνο, τον ίδιο φόβο, τις ίδιες ανησυχίες για ότι γίνεται γύρω μου. Εγώ κι εσύ μόνοι απέναντι σε όλους αυτούς που μας εκβιάζουν, μας βιάζουν, μας τρομοκρατούν. Απέναντι σε εξουσία κομμάτων, σε εξουσία δημοσιογράφων, σε εξουσία συνδικαλιστών, σε εξουσία αδιάφορων, σε εξουσία πολύξερων, σε εξουσία διαφωνούντων για την διαφωνία.
Εμείς οι δύο δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα. Μας σκεπάζει ο ίδιος ουρανός, αναπνέουμε τον ίδιο αέρα. Είμαστε ένα.
Σου ζητώ φίλε μου να κάνεις και να επιλέξεις ότι λέει η καρδιά σου. Ρίξε το βλέμμα σου μακριά για λίγο, κλείσε τα αυτιά και τα μάτια σου στις διαφωνίες και στα μικροεπεισόδια που μεγαλοποιούν οι μεγαλοδημοσιογράφοι και πάρε την απόφαση του μέλλοντος σου.
Έλα μαζί μου να αλλάξουμε αυτά που μας αφήνουν άυπνους τα βράδια. Έλα να σηκώσουμε μέσα από την ηρεμία της ειρηνικής μας αγανάκτησης την φωνή μας ψηλά. Να φτάσει ως αυτούς που αδιαφορούν για μας.
Ξέρεις πως μπορούμε, το ξέρεις….!! Πίστεψέ το .... !! …και θα γίνει!!!
Σε ευχαριστώ που με πρόσεξες
Ένας φίλος σου