Φίλε Βουλευτή..

Φίλε μου Βουλευτή
Σου ζητώ συγνώμη για τον ενικό της γλώσσας μου αλλά μου είχες δώσει το θάρρος αυτό την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε. Τότε, πριν μερικούς μήνες, που καθώς μου έσφιγγες το χέρι και ζητούσες την ψήφο μου με το πλατύ σου χαμόγελο μου είπες δυνατά "είμαι πάντα εγώ εδώ για σένα, ο φίλος σου". Γι αυτό λοιπό φίλε μου πήρα το θάρρος να σου γράψω αυτό το γράμμα. Βλέπεις ως τώρα δεν ζήτησα την βοήθεια σου, είχα την δουλίτσα μου, δεν ασχολιόμουν με την πολιτική αρκετά, κοιτούσα το σπίτι μου και τίποτα παραπάνω. Σε έβλεπα στην τηλεόραση και καμάρωνα λέγοντας σε όλους «μου έσφιξε το χέρι, είναι φίλος μου». Σε αγαπούσα, σε θαύμαζα και φυσικά σε ψήφιζα.
Έχει αρκετό καιρό όμως φίλε μου που τα πράγματα, στο σπίτι μου, στη δουλειά μου και γενικά στο περιβάλλον μου δεν πάνε καλά. Ακούω πολλά και διάφορα για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα αλλά εγώ δεν τα πολυπιστεύω. Εγώ ξέρω πως εσύ θα έρθεις πάλι με το χαμόγελό σου να με πείσεις και ξέρω πως τώρα που ήρθε η στιγμή θα με βοηθήσεις.
Είμαι σίγουρος πως απορείς τι είδους βοήθεια θα σου ζητήσω. Προσπαθώ να στο εκφράσω, να το βγάλω με απλά λόγια γιατί όπως γνωρίζεις εγώ δεν μιλώ την γλώσσα της πολιτικής. Είμαι κι εγώ μία κουκίδα στην άμμο που λέγεται Ελλάδα και που έχουμε το ίδιο χρώμα, το ίδιο βάρος, την ίδια υπόσταση. Εσύ ως πολιτικός φυσικά προεξέχεις από μας γι αυτό να με συγχωρέσεις για το απλό της γλώσσας.
Ως τώρα όπως γνωρίζεις καλά δεν σε έχω ελέγξει ποτέ μου. Ποτέ δεν μπήκα στη διαδικασία να σε ρωτήσω τι κάνεις, πως το κάνεις γιατί το κάνεις. Βλέπεις σε πίστευα και σε θαύμαζα. Ήσουν ο Θεός μου, ο αφέντης μου. Γνωρίζοντας ότι εσύ δουλεύεις για το καλό μου θα σε πιστέψω και τώρα. Να στα πάρω με την σειρά όμως. Πριν ένα χρόνο τον κυρ Ανδρέα από δίπλα ο ταχυδρόμος του έφερε μισή σύνταξη; Θα μου πεις ότι αισθάνθηκα όμορφα πέρυσι που έγινε αυτό γιατί ο κυρ Ανδρέας μου καθόταν στο στομάχι τα τελευταία χρόνια. Εμένα βλέπεις δεν με είχες πειράξει, ήμουν ο φίλος σου. Δεν με ένοιαξε. Αλλά πριν λίγο καιρό η κόρη της κυρά Μαρίας από απέναντι, της ψηλομύτας που ψήφιζε Καραμανλή, έμεινε άνεργη. Εκεί να δεις χαρά που πήρα, είπα μέσα μου καλά να πάθει. Αλλά φίλε μου, ωραία ως εδώ τα κατάφερες και σε ευχαριστώ. Χθες όμως το εργοστάσιο που δούλευα με απέλυσε και ένοιωσα ξαφνικά πολύ άσχημα. Το αφεντικό μου είπε πως έφταιγε το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο που έρχεται. Δεν τα καταλαβαίνω φίλε μου εγώ αυτά. Εγώ να σου σφίγγω το χέρι έμαθα τόσα χρόνια και αυτό μου έφτανε.
Σε ρωτώ λοιπόν και να με συμπαθάς. Τι είναι το μνημόνιο και τι το μεσοπρόθεσμο. Γιατί εσύ ως βουλευτής που τα ψηφίζεις αυτά πρέπει να τα γνωρίζεις, εσύ είσαι ο σπουδαγμένος. Εξήγησέ μου σε παρακαλώ αφού δουλεύεις τόσα χρόνια για το καλό μου γιατί η απόλυσή μου είναι για το καλό μου? Δεν τα καταλαβαίνω φίλε μου. Βοήθα με
Βοήθα με να καταλάβω επίσης και τις παροτρύνσεις που μου γίνονται για να κατεβώ με την κυρά μου στην πλατεία. Όλοι φωνάζουν να εφαρμοστεί το Σύνταγμα και οι νόμοι. Όλοι φωνάζουν εσείς οι βουλευτές να σταθείτε στο ύψος σας. Όλοι φωνάζουν φέρτε πίσω τα κλεμμένα. Όλοι φωνάζουν να μην πουλήσετε την χώρα.
Φίλε μου Βουλευτή. Να τα πιστέψω; Δεν εφάρμοζες τους νόμους του Συντάγματος; Δεν στάθηκες στο ύψος σου τόσα χρόνια; Έκλεψες; Πουλάς την χώρα μας φίλε μου βουλευτή; Δεν θέλω να τα πιστέψω αυτό για σένα φίλε μου. Βοήθα με σε παρακαλώ να μην τα πιστέψω. Βοήθα με να σε ξαναπιστέψω. Έλα και μίλησέ μου ξανά με την γλώσσα την Ελληνική, αλλά την δική μου γλώσσα σε παρακαλώ για να σε καταλάβω. Έλα σε παρακαλώ ξανά κοντά μου. Κοντά σε αυτούς που είναι φίλοι σου. Έλα μαζί μας…
Φίλε μου βουλευτή. Θα κλείσω αυτό το γράμμα παρακαλώντας σε κι εγώ να με κοιτάξεις ξανά στα μάτια. Να με χαμογελάσεις. Και να πάμε ξανά μαζί. Αλλά όχι στο δρόμο τον δικό σου. Αλλά στο δρόμο τον δικό μας, στον δρόμο του ΛΑΟΥ.
Έλα κοντά μας φίλε βουλευτή!!