comenius ή ΓΛΥΨΕ ΔΑΣΚΑΛΕ

Πάλι εδώ. Μετά από κάτι μήνες είπα να στρωθώ να γράψω. Βλέπεις φίλε αναγνώστη η γραφή ίσως είναι το μόνο όπλο αντίστασης σε φαινόμενα που σε "χαλάνε". Τίτλος αυτής της ανάρτησης, comenius ή ΓΛΥΨΕ ΔΑΣΚΑΛΕ. Θα μου πεις, τι σχέση ρε φίλε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα με την συμπεριφορά ενός δασκάλου, ενός δημοσίου υπαλλήλου? Αν με αφήσεις να σου εξηγήσω ίσως και να έχει.
Θα τα πάρω από την αρχή τα πράγματα ώστε να έχεις μία πλήρη εικόνα αυτού που με "χαλάει" και ίσως να "χαλάει" και σένα.
Όπως ξέρεις είμαι δάσκαλος, σε ένα δημοτικό σχολείο της Δυτικής Θεσσαλονίκης. Σε ένα σχολείο που ως και πριν 2 μήνες όλα λειτουργούσαν ρολόι, με σεβασμό στην εργασία του εκπαιδευτικού, με αγάπη προς τα παιδιά και τους γονείς, με αλληλεγγύη μεταξύ των εκπαιδευτικών. Σε όλα λειτουργούσαμε σαν μία γροθιά , σαν μία καλοκουρδισμένη ομάδα. Γενικά φίλε μου ΒΑΖΑΜΕ ΓΚΟΛ σε όλα. Με την έναρξη του σχολικού έτους σε μία συνεδρίαση των εκπαιδευτικών του σχολείου αποφασίσαμε με πλήρη ομοφωνία να ενταχθούμε σε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα, comenius, με σκοπό να εργαστούμε από την επόμενη χρονιά, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί. Βρήκαμε το θέμα, το παρουσιάσαμε στο διαδίκτυο, βρήκαμε ευρωπαίους εταίρους και όλα βάδιζαν προς το καλύτερο. Με τους ευρωπαίους συναδέλφους κανονίσαμε και μία προπαρασκευαστική συνάντηση με σκοπό να βάλουμε τους στόχους και σκοπούς του προγράμματος, Ήρθαν οι συνάδελφοι του εξωτερικού στην Ελλάδα, τους φιλοξενήσαμε, γίνανε έξοδα, γίνανε και φιλίες. Μείνανε στην Ελλάδα 5 μέρες και όλα βάδιζαν προς το καλύτερο
Η φωτιά όμως σιγόκαιγε από τα μέσα Νοεμβρίου και δυστυχώς κανείς δεν την είχε πάρει χαμπάρι. Κανείς δεν κατάλαβε ότι αυτή η φωτιά θα έκαιγε τα πάντα στην διάβα της.
Στο σχολείο φιλοξενούμε ιδρυματικούς μαθητές. Αρκετοί από αυτούς έχουν διάφορα προβλήματα, μαθησιακά και συμπεριφοράς, κάποια είναι επιθετικά. Γίνανε κάποια σοβαρά κρούσματα επιθετικότητας με αποτέλεσμα οι γονείς να ξεσηκωθούν εναντίον των μαθητών αυτών.
Οι γονείς πλέον πήραν την κατάσταση στα χέρια τους, φώναξαν, διαμαρτυρήθηκαν και στο τέλος ζήτησαν την απομάκρυνση του ενός εκ των μαθητών αυτών. Στο σχολείο κατέφθασαν οι σχολικοί σύμβουλοι, ο δάσκαλος της τάξης όπως και η δασκάλα της ειδικής τάξης ετοίμασαν τις αναφορές τους για να έχουν οι σύμβουλοι μία εικόνα του προβλήματος. Οι σύμβουλοι κοίταξαν τις αναφορές, ξανακοίταξαν τις αναφορές και αποφάσισαν ο παραβατικός μαθητής να παρακολουθεί περισσότερες ώρες την ειδική τάξη. Για εμάς, τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς του σχολείου, το θέμα είχε λήξει εδώ.
Εγώ από την άλλη το μυαλό μου στο comenius. Βλέπεις είχα τις ετοιμασίες της επίσκεψης των αλλοδαπών συναδέλφων. Η πίεση από την ετοιμασία της συνάντησης με έκανε να χάσω το μυαλό μου.
Ήρθαν οι εταίροι, μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε, τα υπογράψαμε. Το όμορφο της όλης υπόθεσης είναι ότι αποφασίσαμε να διοργανώσουμε στο τέλος του προγράμματος ένα φεστιβάλ στο σχολείο μας με επισκέπτες τα 13 σχολεία που θα συμμετείχαν στο πρόγραμμα. Θα καλούσαμε τον Διευθυντή Εκπαίδευσης Π.Ε Δυτικής Θεσσαλονίκης, τους προϊσταμένους των γραφείων, τους σχολικούς συμβούλους , δελτία τύπου προς τα μέσα ενημέρωσης και πρόσκληση σε σχολεία της περιοχής να συμμετάσχουν με θεατρικά και χορωδίες. Μαγεία, όλα φαινόταν υπέροχα. Αλλά…. Λογαριάζαμε χωρίς τον ξενοδόχο.
Μόλις αναχώρησαν οι συνάδελφοι για την πατρίδα τους παραβρέθηκα σε μία ημερίδα με θέμα τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Εκεί ήταν ο Διευθυντής Εκπαίδευσης, προϊστάμενοι, διευθυντές σχολείων, εκπαιδευτικοί και ένας εκπρόσωπος του ΙΚΥ. Οι πάντες να μιλούν με τα καλύτερα λόγια για το comenius. Όλοι να δίνουν υποσχέσεις στήριξης στους εκπαιδευτικούς που θα εφαρμόσουν πρόγραμμα comenius,όλοι, όλοι, όλοι. Ήταν ημέρα Παρασκευή που τελείωσε η ημερίδα, ημέρα που τελείωσε η ελπίδα για ένα πρόγραμμα comenius που θα έφερνε σε επαφή μαθητές και εκπαιδευτικούς του σχολείου μας με μαθητές και εκπαιδευτικούς άλλων ευρωπαϊκών σχολείων. Θα αντάλλασαν εργασίες, θα μιλούσαν για το κοινό τους μέλλον, θα έχτιζαν το μέλλον τους.
Την Δευτέρα στο σχολείο η διευθύντρια μας παρουσιάζει ένα πρακτικό προς υπογραφή. Στο πρακτικό έλεγε ότι ο Σύλλογος Διδασκόντων προτείνει την…άκουσον άκουσον.. την απομάκρυνση του παραβατικού μαθητή (τον θυμάστε;;;) μετά το πρώτο τρίωρο διδασκαλίας. Φυσικά, αρνηθήκαμε και εκφράσαμε την άποψη ότι είναι αντιπαιδαγωγικό, αντισυνταγματικό και ανήθικο. Νομίζω πως κάθε λογικός πολίτης θα έβλεπε το παράνομο της υπόθεσης. Έλα όμως το σκεπτικό αυτών που θέλουν να αποφασίζουν για μας πριν από μας. Μας δηλώθηκε ότι η σχολική σύμβουλος το πρότεινε. Μα τότε ας το γράψουμε, ότι το πρότεινε η σχολική σύμβουλος. Η απάντηση ξεκάθαρη, ΟΧΙ. Γιατί άραγε τέτοια άρνηση, Γιατί τέτοια αντίδραση από την διευθύντρια? Γιατί? Ζητήσαμε να μπούνε οι αντιρρήσεις μας. Η απάντηση η ίδια, ξεκάθαρη. ΟΧΙ. Κάτι βρωμάει εδώ μάγκες, τι λέτε; Ειπώθηκαν άσχημα λόγια από την διευθύντρια εκείνη την μέρα, κρίμα. Δεν σεβάστηκε το σύλλογο, δεν σεβάστηκε τα χρόνια υπηρεσίας μας, κρίμα. Ευτυχώς όμως πλησίαζαν τα Χριστούγεννα και η κατάσταση θα ηρεμούσε. Έτσι θέλαμε να πιστεύουμε, έτσι ελπίζαμε. Κρίμα..