Ίος, το νησί του Ονείρου και του Ομήρου

5 χρόνια, 5 χρόνια στο νησί ως εκπαιδευτικός και δεν φεύγει από το μυαλό μου. Τα μάτια μου είναι εκεί ακόμα. Η ψυχή μου το ίδιο. Έψαξα, παρακάλεσα όποιον έβρισκα μπροστά μου μπας και βρω ένα οικόπεδο, ένα σπίτι για να πηγαίνω τα καλοκαίρια να ξεχνιέμαι. Αλλά τίποτα. Το μόνο που έμεινε είναι οι φώτο και τα βίντεο.

Αλλά κάποια στιγμή θα πάω, θα μείνω και θα χαθώ. Το ξέρω και το νοιώθω. Τα ξενύχτια μας, οι παρέες μας, Ο Μιχάλης ο φαρμακοποιός με το μπουζούκι του, ο κτηνίατρος ο Μπίλυ (Γαβριήλ) με το αρμόνιό του, η Ράνια, η μανούλα η Εύα, ο Τάσος, η Μαίρη και πολλοί άλλοι θα μείνουν αξέχαστοι.